Mostrar mensagens com a etiqueta Alexandre Herculano. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Alexandre Herculano. Mostrar todas as mensagens

sexta-feira, 13 de setembro de 2013

Alexandre Herculano, " A Arrábida"


 
















 A ARRÁBIDA 



I


Salve, ó vale do sul, saudoso e belo!

Salve, ó pátria da paz, deserto santo,

Onde não ruge a grande voz das turbas!

Solo sagrado a Deus, pudesse ao mundo

O poeta fugir, cingir-se ao ermo,

Qual ao freixo robusto a frágil hera,

E a romagem do túmulo cumprindo,

Só conhecer, ao despertar na morte,

Essa vida sem mal, sem dor, sem termo,

Que íntima voz contínuo nos promete

No trânsito chamado o viver do homem.

sábado, 22 de setembro de 2012

"A DAMA PÉ DE CABRA": Livro de Linhagens do Conde D. Pedro e Alexandre Herculano

A DAMA PÉ DE CABRA
Conto popular medieval português
(do Livro de Linhagens do Conde D. Pedro)
 Dom Diego Lopez era mui bõo monteiro e, estando üu dia en sa armada e atendendo quando vêrria o porco, ouviu cantar muito alta voz üu molher en cima deüu pena e el foi pêra lá e viu-a seer mui fermosa e mui ben vistida e namorou-se logo dela mui fortemente e préguntou-lhe quen era e ela lhe disse que era üu molher de muito alto li-nhagen, e el lhe disse que, pois era molher d’alto linhagen, que casaria con ela, se ela quisesse, ca el era senhor daquela terra toda, e ela lhe disse que o faria, se lhe prometesse que nunca se santificasse, e ele lho outorgou e ela foi-se logo con ele. E esta dona era mui fermosa e mui ben feita en todo seu corpo, salvando que avia un pee forcado, como pee de cabra. E viveron gran tempo e ouveron dous filhos e un ouve nome Enheguez Guerra e a outra foi molher e ouve nome dona…
E, quando comian de suun don Diego Lopez e sa molher, asseentava el apar de si o filho e ela asseentava apar de si a filha, da outra parte. E üu dia foi ele a seu monte e matou un porco mui grande e trouxe-o pera sa casa e pose-o ante si, u sia comendo con sa molher e con seus filhos, e lan-çaron un osso da mesa e vëeron a pelejar üu alão e üa podenga sobr’ele, en tal maneira que a podenga travou ao alão ena garganta e matou-o. E don
Diego Lopez, quando esto viu, teve-o por milagre sinou-se e disse: